Sprawdziłem od nowa swoje podatki od 2020 roku

Pod koniec maja 2026 roku bank poprosił mnie o zaświadczenie o niezaleganiu. Myślałem, że to formalność. Okazało się, że nie. Zamiast zaświadczenia przyszło wezwanie z urzędu skarbowego, a potem kolejne.

Przez następne trzynaście tygodni sam porównywałem każdą liczbę z jej źródłem. Czyli robiłem to, za co wcześniej płaciłem biuru rachunkowemu.

Od czego zacząłem

Działalność otworzyłem pod koniec 2020 roku. Od 2021 roku księgowość prowadziło mi biuro rachunkowe.

Przyjąłem jedną zasadę: dokument uznaję za złożony tylko wtedy, gdy mam dowód, że dotarł do urzędu, do ZUS albo do banku. To UPO, wpis na karcie konta w e-Urzędzie Skarbowym, zaksięgowanie w ZUS albo ruch na wyciągu. Sam zapisany plik XML niczego nie dowodzi. Liczby porównywałem własnymi skryptami i agentami AI, każdą korektę sprawdzałem na oficjalnym formularzu i składałem sam.

Najpierw myślałem, że przepłaciłem, bo do biura nie trafiły jakieś faktury kosztowe. Problem był gdzie indziej.

Co znalazłem

2020. To mój błąd. W grudniu wystawiłem jedną fakturę, zanim biuro zaczęło prowadzić moje sprawy, i nie złożyłem zeznania rocznego. Urząd przypomniał mi o tym dopiero w sierpniu 2026 roku. Złożyłem zeznanie z czynnym żalem.

2021. W CEIDG wybrałem podatek liniowy i przez cały rok płaciłem zaliczki liniowe. Zeznanie roczne złożono na PIT-36, formularzu dla skali, zamiast na PIT-36L, więc zaliczki trafiły do niewłaściwego zeznania. Zabrakło w nim też przychodu z etatu, choć PIT-11 był w e-Urzędzie Skarbowym.

Tu też mój błąd. Kiedy przyszło wezwanie, najpierw broniłem skali, złożyłem korekty i zapłaciłem. Dwa dni później jeszcze raz przeczytałem swój wniosek CEIDG i zrozumiałem, że nie mam racji. Wycofałem się.

2022. Znowu zabrakło przychodu z PIT-11. Urzędnik najpierw chciał zeznania dla podatku liniowego, potem przyjął moje wyjaśnienie, że w tym roku mogłem wybrać skalę. W rejestrze przy tym roku wciąż jest znacznik do wyjaśnienia.

2023. Zaliczki sprawdziłem dopiero po kolejnym wezwaniu, w lipcu. Rozliczenie roczne zakładało, że wszystkie zostały zapłacone. W bankowości dwie miały status „zlecone”.

Pieniądze nigdy nie wyszły z konta. To były moje przelewy, ale nikt, ani ja, ani biuro, nie porównał ich z kartą konta. Przy innych zaliczkach odsetki policzono razem z podatkiem.

W tym samym roku, za radą biura, zarejestrowałem się do VAT-UE z powodu jednej sprzedaży do firmy z Unii. Potem wykaz podatników pokazywał mnie jako czynnego podatnika VAT, choć korzystałem ze zwolnienia, a raport podatnika domagał się plików JPK. Wyjaśniam z urzędem, skąd wziął się ten status.

2024. Nic istotnego.

2025. Przez większość roku działalność była zawieszona. Od września zostałem czynnym podatnikiem VAT, bo podpisałem nową umowę. Pliki JPK_V7M za ostatnie miesiące roku złożyłem sam i za późno. W czerwcu 2026 roku przyjąłem w urzędzie mandat.

Co z tego wynika dla biura

Nie chcę z tego robić historii o złym księgowym. Nikt niczego nie fałszował.

Kiedy biuro przejmuje klienta, dobrą praktyką jest sprawdzić stan otwarcia: czy wcześniejsze zeznania zostały złożone, czy nie ma zaległości, czy zaliczki zgadzają się z kartą konta. Status VAT biuro sprawdzi samo w publicznym wykazie podatników. Resztę zobaczy, jeśli klient przekaże mu wniosek CEIDG, PIT-11 albo dostęp do rozliczeń w e-Urzędzie Skarbowym.

Z moich dokumentów wynika, że biuro o nic z tego nie prosiło. Nie sprawdziło roku 2020 i nie zapytało o inne przychody. Nie znam ich pracy od środka. Moim zdaniem to nie była zła wola, tylko rutyna: te same formularze co miesiąc i liczby przepisywane z jednego okna do drugiego.

Ja też nie sprawdzałem, co biuro składa w moim imieniu. Płaciłem co miesiąc i zakładałem, że ktoś to porównuje ze źródłami. Okazało się, że nikt.

Na czym stoję

Wymieniłem z urzędem kilkanaście pism i złożyłem ponad piętnaście zeznań i korekt. Do każdego mam UPO. Pierwsze zaświadczenie o niezaleganiu dostałem w czerwcu, z adnotacją. W lipcu i w sierpniu dostałem już zaświadczenia bez adnotacji.

Po jednej z moich korekt system urzędu naliczył odsetki od kwoty, którą zapłaciłem wcześniej. Napisałem wyjaśnienie tego samego dnia. Urząd wycofał naliczenie i przeprosił.

Dlaczego Bookeper wygląda tak, jak wygląda

Widzę tu dwa problemy. Pierwszy to ryzyko ludzkiego błędu w rutynowej pracy. Drugi to brak czasu: kiedy ktoś robi dziesiątki takich samych rutyn, trudno mu zatrzymać się przy kliencie i zapytać „a skąd ta liczba?”. Dotyczy to każdego, także mnie.

Dlatego Bookeper robi rutynę i przy każdej liczbie pokazuje jej źródło: fakturę, przelew, wpis i przepis. Kiedy źródła się nie zgadzają, pokazuje rozbieżność, zamiast ją ukrywać. Przygotowuje projekty deklaracji. Ty sprawdzasz, zatwierdzasz i składasz.

Program też się myli. Garbage in, garbage out. Dlatego przy każdej liczbie widzisz, skąd ją wziął, i możesz złapać błąd, zanim przyjdzie wezwanie.

Jeśli chcesz sprawdzić własne liczby

Dodaj swoje faktury i wyciągi i zobacz, gdzie liczby się zgadzają, a gdzie nie. Pierwszy miesiąc rozliczeniowy jest za darmo, bez karty.