1. Czy kwoty Usług niematerialnych nieodliczonych w poprzednich latach podatkowych i wyłączone przez Wnioskodawcę w tym okresie z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ust. 1 w związku z art. 15e ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r., mogą zostać w całości rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów w rozliczeniu CIT za 2022 r. 2. Czy koszty Usług niematerialnych spełniających definicję kosztów usług niematerialnych wskazanych w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2022 r., nieuwzględnione przy kalkulacji podstawy opodatkowania w latach 2018-2021 (ze względu na przekroczenie limitów określonych w art. 15e ustawy o CIT), w świetle art. 60 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2105, dalej jako: „Ustawa Polski Ład”), będą podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w latach kolejnych zgodnie z art. 15e ust. 9 ustawy począwszy od 2022 roku w ramach właściwego dla tych kosztów okresu pięciu lat i będzie możliwe zastosowanie reguły FIFO w ich rozliczaniu.

0111-KDIB1-1.4010.223.2023.1.BS