W zakresie ustalenia, czy: - uruchomienie gwarancji i otrzymanie przez Spółkę od BGK gwarantowanych kwot należy uznać za formę uregulowania należności Spółki z tytułu zabezpieczanych umów leasingu lub formę wypłaty odszkodowania jeśli następuje po rozwiązaniu umów leasingu, które powinno skutkować rozpoznaniem przez Spółkę (jako finansującego) analogicznych skutków podatkowych na gruncie Ustawy o CIT jak w przypadku uregulowania należności lub zapłaty odszkodowania przez klientów (jako korzystających) Spółki, a tym samym, że otrzymywanie kwot z tytułu gwarancji BGK nie będzie skutkowało obowiązkiem rozpoznania odrębnych, od wynikających z zawieranych umów leasingu, kategorii przychodu podatkowego po stronie Spółki; - uruchomienie gwarancji i otrzymanie przez Spółkę od BGK gwarantowanych kwot (zabezpieczających kapitał pożyczek) należy uznać, za formę uregulowania należności Spółki z tytułu zabezpieczanych umów pożyczek, które powinno skutkować rozpoznaniem przez Spółkę (jako pożyczkodawcę) analogicznych skutków podatkowych na gruncie Ustawy o CIT jak w przypadku uregulowania należności przez klientów Spółki (jako pożyczkobiorców), a tym samym, że otrzymywanie kwot z tytułu gwarancji BGK, które odpowiadają kapitałowi pożyczek nie będzie skutkowało obowiązkiem rozpoznania przychodów podatkowych ani też nie będzie stanowiło odrębnych, od wynikających z zawieranych umów pożyczek, kategorii przychodu podatkowego po stronie Spółki; - w przypadku późniejszych wpłat/odzysków od klientów z tytułu należności dotyczących umów leasingu/pożyczek lub odszkodowań w przypadku przedterminowego rozwiązania umowy leasingu, które uprzednio zostały zaspokojone na rzecz Spółki w drodze uruchomienia gwarancji, Spółka nie będzie obowiązana na moment otrzymywania wpłat/odzysków od klientów do rozpoznawania wyegzekwowanych kwot jako odrębnej kategorii przychodów podatkowych.

0111-KDIB1-1.4010.595.2022.1.AW