1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, która uważa że koszty Usług niematerialnych przekraczających 3.000.000 PLN oraz 5% EBITDA, czyli nie zaliczone do kosztów podatkowych w danym roku podatkowym (przykładowo w 2018 r.), podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w następnych (np. 2019, 2020) kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych zgodnie z art. 15e ust. 9 Ustawy CIT w pierwszej kolejności, tj. przed kosztami tych usług poniesionymi w bieżącym roku, a więc na zasadach wynikających z reguły FIFO, tj. pierwsze weszło, pierwsze wyszło? 2. Czy za rok 2022 i kolejne lata Wnioskodawca zachowuje prawo do odliczenia kosztów usług niematerialnych nieodliczonych w latach poprzednich, tj. zgodnie z zasadami i limitami określonymi w art. 15e ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym przed 2022 r. na podstawie art. 60 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw zmieniającej ( Dz.U.2021.2105 z dnia 2021.11.23) dalej: „Ustawa zmieniająca”?

0111-KDIB2-1.4010.283.2022.1.MKU