W zakresie ustalenia: 1. czy środki uzyskane od klientów Inicjatora przekazywane przez Inicjatora na rzecz Wnioskodawcy w ramach Sekurytyzacji stanowią zyski przedsiębiorstw w rozumieniu art. 7 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (dalej „Konwencja”) i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Polsce, 2. czy środki uzyskane od klientów Inicjatora przekazywane przez lnicjatora na rzecz Wnioskodawcy w ramach Sekurytyzacji nie będą stanowiły płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego w Polsce, 3. czy środki uzyskane od klientów Inicjatora przekazywane przez Inicjatora na rzecz Wnioskodawcy w ramach Sekurytyzacji nie będą stanowiły płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji po stronie Inicjatora nie powstanie obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

0111-KDIB2-1.4010.154.2023.3.BJ