Odniesienie się do sytuacji gdy osoba, której dane państwo członkowskie wydało pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego, obejmuje towary unijne, które mają zostać przetworzone w państwie trzecim, procedurą wywozu w urzędzie celnym, który znajduje się w innym państwie członkowskim, które nie wyraziło uprzedniej zgody na to pozwolenie, i którego to urzędu nie wskazano w tym pozwoleniu jako urzędu objęcia, w kontekście artykuuł 85 i art. 145 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. Ponadto interpretacja artykułu 211 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r., w ten sposób, że w sytuacji gdy towary unijne, które mają zostać przetworzone w państwie trzecim, zostają objęte procedurą wywozu w urzędzie celnym, którego nie wskazano w pozwoleniu na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego jako urzędu objęcia. Wskazano, że przepis ten stoi na przeszkodzie przewidzianemu w art. 259 ust. 1 tego rozporządzenia częściowemu zwolnieniu z należności celnych przywozowych z tytułu uszlachetniania biernego.

ID 690477